Gazon is een belangrijk onderdeel van groenvoorziening en de gazonbedekking is een belangrijke indicator voor de mate van moderne vergroening. Gazonplanten zijn voornamelijk lage planten die de grond bedekken. Ze kunnen worden gebruikt om een groot vlak of licht glooiend graslandgebied te vormen. Ze zijn een belangrijke factor die de groene omgeving en de mate van vergroening aangeeft. Gazon is niet alleen een plek om te rusten en te ontspannen in parken, tuinen, pleinen, straten, dierentuinen, botanische tuinen, pretparken, scholen, ziekenhuizen, enz., maar kan ook worden gebruikt voor sportvelden, luchthavens, dammen, rivieren, spoorwegen, snelwegen en taludbescherming. Het is een oppervlaktevegetatie met een goede bodem.
1. Standaardselectie voor gazon
De keuze van gazonbeplanting hangt samen met de omstandigheden van de plantlocatie, de functionele eigenschappen van het gazon en de biologische kenmerken van de grassoort. Of het gazon zijn functionele voordelen volledig kan benutten, is direct gerelateerd aan de gekozen grassoort. Daarom moet bij de selectie van grassoorten rekening worden gehouden met de volgende aspecten: ① Grassoorten die zijn aangepast aan de lokale omgevingsomstandigheden, zich gemakkelijk vermeerderen, snel groeien en het hele jaar door heldergroen blad behouden. ② Een meerjarige grassoort die bestand is tegen snoeien en betreding en een sterk vermogen heeft om onkruid te bestrijden. ③ Een sterk aanpassingsvermogen aan ongunstige omstandigheden, bestand tegen droogte, wateroverlast, schadelijke gassen, plagen en ziekten, onvruchtbaarheid, enz. ④ Afhankelijk van de onderhouds- en beheerseisen, is het raadzaam om grassoorten te kiezen met korte planten, dunne bladeren, een gelijkmatige groei en een mooie bladkleur.
2. De grond voorbereiden voor het planten
Voorhet gazon aanleggenDe bodem op de locatie moet worden verbeterd en het drainage- en irrigatiesysteem moet worden aangelegd. Aan het begin van de aanleg van het gazon moeten onkruid worden verwijderd en alle tegels, grind en ander afval van de locatie worden opgeruimd. Het gazon moet worden geëgaliseerd met een mix van hoge en lage ophogingen. Gazonplanten zijn laag gras zonder dikke penwortels en met een ondiepe wortelgroei. Streef naar een bodemdikte van ongeveer 40 cm, bij voorkeur niet minder dan 30 cm. Als de grond in de omgeving slecht is of te veel gemengde grond bevat, moet de grond worden vervangen om een gelijkmatige groei van het gazon te garanderen. Bij de voorbereiding van de grond kunt u een basisbemesting aanbrengen, zoals stalmest, compost, turf en andere organische meststoffen, vervolgens één keer ploegen en de grond egaliseren om waterophoping te voorkomen. Een ideaal vlak gazonoppervlak is in het midden iets hoger en loopt geleidelijk af naar de zijkanten of randen. Het gazon rondom een gebouw moet 5 cm lager liggen dan de fundering en vervolgens naar buiten aflopen. Gazons waar de grond te droog is, het grondwaterpeil te hoog is of waar te veel water is, evenals gazons op sportvelden, moeten worden voorzien van verborgen buizen of open greppels voor drainage. Een meer complete drainagevoorziening is een systeem van verborgen buizen die zijn aangesloten op het vrijliggende wateroppervlak of een drainagebuizennetwerk. Voordat het terrein definitief wordt geëgaliseerd, moet ook het leidingennetwerk voor de sprinklerirrigatie worden ingegraven.
3. Hoe je gazons aanlegt
3.1 Zaaimethode
Deze methode is geschikt voor graszaden die grote hoeveelheden zaad produceren en gemakkelijk te verzamelen zijn. Ze kunnen via zaad worden vermeerderd. Over het algemeen wordt er in de herfst of lente gezaaid, maar het kan ook in de zomer. De meeste graszaden kiemen echter slecht bij warm weer. In principe worden warmteminnende graszaden in de lente gezaaid, maar kunnen ook in de late lente en vroege zomer worden gezaaid; koelminnende graszaden worden in de herfst gezaaid. Om de kiemkracht te verhogen, moeten moeilijk kiemende zaden vóór het zaaien worden behandeld.
3.2 Stengelzaaimethode
De stengelzaaimethode kan worden gebruikt voor grassoorten die de neiging hebben om uitlopers te vormen, zoals hondsgras, tapijtgras, zoysia tenuifolia, kruipend struisgras, enz. Bij deze methode wordt het moedergras omgespit, de aarde die aan de wortels kleeft eraf geschud of met water afgespoeld, en vervolgens worden de wortels verspreid of in korte stukken van 5 tot 10 cm lang gesneden, waarbij elk stuk minstens één knoop heeft. Verdeel de kleine stengelstukken gelijkmatig over de grond, bedek ze vervolgens met een laagje fijne aarde van ongeveer 1 cm dik, druk licht aan en besproei direct met water. Besproei vanaf nu eenmaal eenmaal per dag, 's ochtends en 's avonds, en verminder geleidelijk de frequentie van het besproeien naarmate de wortels zich ontwikkelen. De stengels kunnen in het voorjaar worden gezaaid wanneer de graszaden beginnen te ontkiemen, maar in de herfst gebeurt dit meestal in augustus of september, omdat het 3 maanden duurt voordat de grond bedekt is met gras na zaaien in het voorjaar en 2 maanden na zaaien in de herfst.
3.3 Gesplitste plantmethode
Na het uitgraven van de graszoden, maakt u de struiken voorzichtig los en plant u ze in gaten of stroken met een bepaalde tussenruimte. Als Zoysia tenuifolia apart wordt geplant, kan dit in stroken met een tussenruimte van 30 tot 40 cm. Per m² gras kunt u 30 tot 50 m² beplanten. Druk het gras na het planten aan en geef het voldoende water. Let er in de toekomst op dat de grond niet uitdroogt en zorg voor een goede verzorging. Na het planten kan het gras na 2 jaar met aarde worden bedekt. Wilt u het gras snel laten groeien en een dichte grasmat vormen, verklein dan de afstand tussen de stroken.
3.4 Verspreidingsmethode
Het belangrijkste voordeel van deze methode is dat er snel een gazon kan worden aangelegd, dat het op elk moment kan worden uitgevoerd en dat het na het planten gemakkelijk te onderhouden is. Het is echter kostbaar en vereist een ruime hoeveelheid gras. Het kan worden onderverdeeld in de volgende vormen.
(1) Dichte bestratingsmethode. Een methode om de gehele ondergrond te bedekken zonder gaten achter te laten. Snijd de graszoden in lange stroken van 25 tot 30 cm breed en 4 tot 5 cm dik. De stroken mogen niet te dik zijn om te voorkomen dat ze te zwaar worden. Plaats bij het snijden van de graszoden een houten plank van een bepaalde breedte op het gazon en snijd vervolgens met een grasschep langs de rand van de plank. Laat bij het leggen van de graszoden een afstand van 1 tot 2 cm tussen de voegen. Het grasoppervlak kan met een buis worden aangedrukt en geëgaliseerd om het grasoppervlak en de omringende grond gelijk te maken. Op deze manier maken de graszoden en de grond nauw contact, zijn ze beschermd tegen droogte en groeit het gras goed. De graszoden moeten voor en na het leggen voldoende worden bewaterd.
(2) Tussenliggende bestratingsmethode. Er zijn over het algemeen twee bestratingsmethoden. De eerste is het gebruik van rechthoekige graszoden, die worden gelegd en gedraaid, met een tussenruimte van 3 tot 6 cm tussen elk stuk. Het bestraatte gebied beslaat 1/3 van de totale oppervlakte. De andere methode is het afwisselend leggen van de graszoden, in de vorm van een pruimenbloesem, waarbij het beplante gebied 1/2 van de totale oppervlakte beslaat. Bij het planten moet de plaats waar de graszoden worden geplant, worden afgegraven op basis van de dikte van de graszoden, zodat de graszoden en de grond gelijk liggen. Zodra het gazon is gelegd, kan het worden aangedrukt en vervolgens worden bewaterd. Bijvoorbeeld, bij het planten in de lente zullen de uitlopers na het regenseizoen in alle richtingen groeien en zullen de graszoden dicht op elkaar liggen.
(3) Methode voor het verspreiden van artikelen.Maai het grasSnijd de graszoden in lange stroken van 6 tot 12 cm breed en plant ze met een tussenafstand van 20 tot 30 cm. De op deze manier gelegde graszoden kunnen na een half jaar volledig met elkaar verbonden zijn. Het onderhoud na het planten is hetzelfde als bij de methode met tussenliggende graszoden.
Geplaatst op: 14 augustus 2024