In de winter heeft de kwaliteit van het gazonbeheer direct invloed op de kwaliteit van het gazon in het volgende jaar. Het veilig laten overwinteren van het gazon en het leggen van een solide basis voor de groei in het volgende voorjaar is de hoogste prioriteit bij winterbeheer. Dit artikel biedt een aantal suggesties voor het veilig laten overwinteren van het gazon.
Het onderzoek en de voortgang vangazononderhoudEr is een grote sprong voorwaarts gemaakt in het onderhoud van golfbanen. Het gebruik van diverse geavanceerde technologieën heeft het beheer van gazons naar een hoger niveau getild dan voorheen. Dit komt doordat geavanceerde technologie "graad van controle" biedt bij het onderhoud en problemen in de kiem kan smoren. Plannen kunnen echter vaak niet gelijke tred houden met veranderingen. Het is onrealistisch om alle relevante variabelen van een golfbaan te beheersen, vooral voor golfbanen in het noorden van de Verenigde Staten die te lijden hebben onder "winterschade". Soms laat de natuur ons zien hoeveel controle we hebben (het kan gezegd worden dat die zeer beperkt is). In de afgelopen 10 jaar hebben veel golfbanen in het noorden van de Verenigde Staten enorme gazonverliezen geleden als gevolg van de behandeling van ijs en sneeuw. Ze gebruiken meestal directe lage temperaturen om het gras te doden, bevochtiging van de bovenkant of uitdroging door de wind, en sommige gebruiken zelfs methoden om het gras te "verstikken".
Hoewel bepaalde agronomische kennis kan worden gebruikt om gazonziekten in de winter te voorkomen, hebben beheerders geen volledige controle. Wat gazonbeheerders wel kunnen doen, is bepaalde aspecten van de gazongezondheid beïnvloeden, zoals groeistrategieën voor het gras, aanpassingen in de graszaadselectie, het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, verbetering van de drainage, verandering van de afwatering en, belangrijker nog, het aanpassen van de groeiomgeving van het gras door bomen te planten om de luchtstroom te beperken. Hieronder worden enkele maatregelen besproken die worden gebruikt om schade aan gazons in de winter te minimaliseren.
A. Verhardingsproces
In de herfst en vroege winter weerstaan planten de lage vrieskou door continu aanzienlijke hoeveelheden koolhydraten en andere voedingsrijke stoffen aan hun cellen toe te voegen (plantencellen bevatten een grote centrale vacuole, die een grote hoeveelheid water bevat, goed voor meer dan 85% van het verse gewicht van de plant. Als het water in de cel bevriest, vernietigt het de celstructuur en leidt het tot celdood. Om de winter te overleven, is het daarom noodzakelijk om bevriezing in de cel te voorkomen. Een manier is om meer oplosbare suikers en aminozuren aan te maken om de hoeveelheid opgeloste stoffen in de vacuole te verhogen en het vriespunt te verlagen. Het verlagen van het vriespunt op deze manier werkt echter maximaal boven -5 °C: onder -5 °C moet men vertrouwen op macromoleculen zoals eiwitten). Om volledig te verharden, moeten gazonplanten een vriesperiode van minstens een maand doormaken, maar in het voorjaar verloopt het verhardingsproces van planten juist andersom (de in de weefselcellen opgeslagen koolhydraten moeten snel worden verbruikt en de planten worden groen). Tijdens het ontdooiproces worden de beschadigde cellen opnieuw blootgesteld aan lage temperaturen, en hun interne stoffen zijn extreem gevoelig voor lage temperaturen. Als de weefselcellen van het gazongras ontdooien en vervolgens weer aan lage temperaturen worden blootgesteld, zullen de ontdooide cellen opnieuw bevriezen en weer ontdooien wanneer de temperatuur stijgt. Als dit zich herhaalt, zal het gazon ernstige schade oplopen. Onderzoek heeft aangetoond dat gevoelige, niet-verharde grassoorten reageren op temperatuurschommelingen. Niet-verharde grassoorten kunnen temperaturen van -5 tot -2 graden Celsius verdragen, terwijl volledig verharde grassoorten temperaturen van -1 tot -4 graden Celsius kunnen overleven. Ter vergelijking: onderzoekers ontdekten dat de laagste temperatuur die kruipend struisgras kan verdragen -4 graden Celsius kan bereiken.
Blauwgras kan na 48 uur bij 7 graden Celsius snel "ontdooien". In delen van de Midden-Atlantische kust schommelen de temperaturen vaak in zeer korte tijd. Zo was de vroege winter van 2003-2004 de ideale periode voor het afharden van planten. De temperatuur in de omgeving van Pittsburgh bereikte op 3 januari 16 graden Celsius en daalde slechts 7 dagen later tot onder het vriespunt. Bij zulke temperatuurschommelingen kan zelfs de beste voorbereiding en beschermingsmaatregelen in een oogwenk "tevergeefs" zijn. Voor gebieden met onvoorspelbare temperatuurschommelingen is het daarom extra belangrijk om maatregelen te nemen.gazonEr moet serieus onderzoek worden gedaan naar manieren om de vitaliteit van gazons bij slecht weer te verbeteren, met name voor grassoorten die te maken hebben met snelle afhardings- en dooiperiodes.
Geplaatst op: 19 december 2024